Blog

Blog

About the blog

This blog is about my Comenius experience in Finland

Kerstmis is in het land !

What's happening in Finland?Posted by Sylvie Hendrickx Mon, November 21, 2011 22:29:42

14/11/2011


Er lopen opnieuw klachten binnen tegen speelgoedzaken die te vroeg reclame maken met de figuur van Sinterklaas. De consumentenorganisatie Oivo zegt dat de afspraken binnen de sector niet volstaan en vraagt meer dwingende regelgeving.” (De Standaard, 28/10/2011). Anderhalve maand voor Sinterklaas, is er al reclame voor de oude man en dat vinden sommige mensen veel te vroeg.

Wat zouden ze ervan denken dat er al sinds eind oktober in Finland kerstverlichtingen hangen en branden in de straten? Dat de huizen en appartementen al versierd zijn? Dat mensen al pre-christmas diners/party’s/drinks/concerten organiseren?

Ja, want zo is dat hier. Al hebben het sommigen over winterverlichting ipv kerstverlichting. De kerststemming is er bij iedereen, mensen praten er al over alsof het binnen twee weken is. Door al dat gedoe heb ik zelf eigenlijk al zin om mijn kerstshopping te doen en mijn kerstkaarten te sturen. Heb ik trouwens al gedeeltelijk gedaan: kerstkaarten zijn gekocht alsook sommige cadeautjes.

November is fantastisch gestart

Mijn familie was op bezoek e.g. mijn zus, een nicht en een neef. Er was eindelijk leven in de brouwerij, ze zijn allemaal in mij kleine kamer blijven slapen. We hebben een auto gehuurd wat veel goedkoper uitkwam dan de trein. Openbaarvervoer is peperduur in Finland. We hebben veel gedaan en gezien: Hämeenlinna, Tampere, Naantali, Turku, Helsinki, Suomenlinna, Lahti, Tallinn (Estonië). Ik heb ze ook in mijn school rondgeleid en aan een paar leraars voorgesteld. De muziekklas is hen zeker het meest bijgebleven.

Op donderdag en vrijdag zijn ze naar de zoo van Helsinki en naar Suomenlinna geweest terwijl ik de Comenius meeting moest bijwonen. Zoals verwacht werd het heel interessant en heb ik weer wat lobbying kunnen doen. Connecties maken en onderhouden is tegenwoordig een must, vind ik zelf.

Het weer

Ik wacht nog altijd op sneeuw! Het heeft al verschillende dagen gevroren maar de temperaturen komen telkens weer boven het vriespunt. Het is een uitzonderlijke herfst voor Finland. Het is in meer dan 50 jaar nog nooit zo ‘warm’ geweest in november. Ook zou het normaal gezien al gesneeuwd moeten hebben.

Volgende week zou het eindelijk zo ver moeten zijn: sneeuw en temperaturen tussen -7°C en 0°C.

Het is nu al om 16 uur piepdonker! En dat heeft zijn impact op de mensen. Ik hoor dagelijks mensen klagen dat ze depressief en moe zijn. Redenen: te weinig zon, te lange herfst, te veel regen en geen sneeuw. Hopelijk komt daar snel verandering in en word ik weer door ‘happy people’ omcirkeld.

School

Druk, drukker, het drukst…kan het nog drukker?

Het wordt steeds drukker op school. Kerstmis komt eraan en dat brengt veel werk met zich mee.

De verschillende klassen moeten iets voorbereiden om het volgende week op de kerstmarkt te kunnen verkopen. De scholen mogen voor uitstapjes geen geld vragen aan de ouders. Ieder klas mag zijn winst van de kerstmarkt houden. Daarmee kunnen ze later in het jaar uitstappen maken. Er is dus concurrentie tussen de klassen…Ik zal volgende week met een goed gevulde portefeuille naar de schoolkerstmarkt moeten gaan.

Ik ben deze week twee klassen gaan helpen. Het werd telkens op een avond georganiseerd en iedereen deed mee: klas leraar, leerlingen en ouders. Ik heb ook mee geknutseld, versassend leuk! Nu maar hopen dat mensen mijn kunstwerken gaan kopen.

Op zondag 13 november was het Vaderdag. Ter gelegenheid hiervan heeft de muziekklas van het derde jaar een concert georganiseerd. De kinderen hadden hun jogging omgeruild voor klassieke zwart-wit kleren: heel schattig om te zien. In de lente komt er een CD uit met op de cover “Pictures by Sylvie Hendrickx”.

Het waren voor mij perfecte gelegenheden om de ouders te ontmoeten. Ik heb me telkens voorgesteld en nauwer kennis gemaakt met degenen die Engels konden spreken. Bij iedere gelegenheid komt er glögi, taart (door de ouders gebakken), chocola en gingerbread aan te pas.

Als ik dan iemand op straat zie heb ik al meer kans dat het iemand is die ik herken en mij herkent en dat we dan elkaar goedendag zeggen.


Van “Jè parlè francè” tot “Je parle français”

De uitspraak heeft weinig belang , ze moeten gewoon de worden en zinnen kennen en kunnen gebruiken. Zo moet ik te werk gaan in het lager onderwijs. Als een leerling een woord uitspreekt moet ik telkens de klanken vertalen om te kunnen zeggen of het correct is. Voorbeeld van vertaling: ‘u’ wordt ‘oe’ uitgesproken in het Fins en ‘u’ in het Frans; met “blèoe” bedoelen ze “bleu”.

Maar in het hoger secundair onderwijs wordt er aan de uitspraak gewerkt. Ik ben via de lerares Frans van Normaalikoulu les kunnen gaan geven aan 16-jarigen in Kaurialan lukio (ik was er aangekondigd op de schoolwebsite) en aan 18-jarigen in Lyceon. Ik heb er één uur lang België voorgesteld waarna er een sessie vragen/antwoorden was. Met een van de klassen heb ik ook met de Story Cubes kunnen werken. Ben je een taalleraar en ken je dit spel nog niet? Check it out at storycubes.com! Het is een spel die ik meegebracht heb van België en hier - in alle scholen waar ik geweest ben - heb voorgesteld. De twee dozen zijn op hun bestelbon!

In de komende weken ga ik nog naar het secundaire onderwijs om er taallessen te volgen.

Ik heb een lerares Zweeds ontmoet aan wie ik gevraagd heb of het mogelijk was om een paar lessen bij te wonen. Toen ik uitlegde waarom ik Zweedse lessen wou volgen begon ze zich plat te lachen. Ze hebben in Finland nauwelijks hetzelfde probleem als in België. Jongeren zijn niet gemotiveerd bij het leren van de tweede landstaal. Ik wil te weten komen hoe ze hiermee omgaan en hoe ze trachten de jongeren te motiveren. Volgens haar lukt het gewoon niet! Verrast door haar antwoord was ik niet, want ik had het al verschillende keren gehoord van andere leraren. Toch zal ik haar lessen bijwonen en heb ik haar uitgenodigd voor een koffie of een etentje om ons ‘best practice’ te bespreken.

Interview

Een lerares heeft mij contactgegevens doorgegeven aan iemand die een werk moet schrijven over hoe een buitenlandse student/leraar het Fins school system beleeft. Het interview dat anderhalf uur moest duren heeft uiteindelijk drie uren in beslag genomen. Het is een dubbel interview geworden daar ik zelf geïnteresseerd ben te weten hoe het system werkt en wat de Finnen er van vinden. Zeer interessant gesprek die een onvoorzien einde kent: Tarja heeft me voorgesteld om een dagbezoek te brengen in de school van haar kinderen e.g. in een klein dorp met weinig leerlingen. Dit zou er compleet anders moeten uitzien dan de school waar ik nu werk. Half december meer nieuws hierover.

Last but not least

Ik heb eindelijk de tickets voor de nachttrein naar Rovaniemi. Op 26 december vertrek ik met mijn zus, broer, schoonzus en 6-jarige neefje naar de enige echte Santa Claus! Het wordt een magische kerst om nooit te vergeten.

Ook ons visum voor Rusland in bijna in orde.

Aftellen wordt gemakkelijk, ik heb op school mijn eerste kerstcadeau gekregen: een adventskalender. Ik had nog nooit een adventskalender zonder chocola gezien maar hier hoort dat bij de traditie.

Geniet van het leven het duurt maar even!